Legenda

Joanna Sapieha jest bohaterką pewnej legendy. Oto jej treść:

„Aleja kasztanowa w Wieleniu”

„Był słoneczny dzień. Fryderyk Wielki podróżował traktem wiodącym przez Strzelca i Drezdenko do Wielenia
i Trzcianki. Droga wiodła przez tereny wzdłuż Noteci, które niedawno zdobył. Zasmucony przyglądał się brudnym, zniszczonym, małym mieścinom, zdziczałym polom, łąkom i ogrodom. Tu czeka praca, tu trzeba prawdziwego króla-gospodarza!

Naraz zdziwił się Stary Fryderyk, bo nad jego głową drzewa kasztanowe tworzyły koronę. Przyjemnie było w cieniu tych drzew podróżować!

W oddali, w ciemnym parku jaśniał zamek Sapiehów, do którego prowadziła niekończąca się aleja kasztanowców. Zarządca zamku pytany przez króla odpowiedział, ze mieszka w nim owdowiała księżna Sapieżyna. Zamek, aleja, cała ziemia i okolice należą do niej. Wzruszony władca kazał podziękować księżnej za trud i starania, za włości
i aleję, której piękno tak ucieszyło jego oczy. Po czym ruszył w dalszą drogę. Wierny sługa przekazał księżnej pani pozdrowienia pruskiego króla. Jednak serce Sapieżyny przepełnione było złością na króla – zaborcę za losy narodu
i kraju polskiego. Fryderyk Wielki nie ucieszy się więcej cieniem i urodą polskich kasztanowców! Pani na zamku  kazała wszystkie drzewa ściąć. Jej polecenie zastało wykonane.. Stuletnie kasztanowce padły pod toporami mieszkańców, cała piękność została zniszczona. Ocalały tylko dwa drzewa – jedno w parku, a drugie koło zamkowego ogrodu. Ludzie opowiadali, że na jednym z nich powieszono zarządcę zamku, który wbrew poleceniu swojej pani ich nie pozwolił wyciąć.

Tamtej Alei Kasztanowej już nie ma, ale niezmienne wody Noteci płyną przez Wieleń niosąc ze sobą wspomnienie tamtych wydarzeń…”

Jesteśmy pod wrażeniem, że kobieta w okresie baroku miała tyle odwagi i odznaczała się takim temperamentem.
Jest to świadectwo jej patriotyzmu i stawia ją w opozycji do Niemców. Joanna Sapieha to osoba, która nam imponuje,
a także pokazuje, że nie bała się przeciwstawić wrogowi i nie jest przykładem zacofanej, zaściankowej szlachty.

 

źródło: Franz Ludtke, „Sagen und Marchen aus dem Natzekreis” (tłumaczenie z języka niemieckiego: Gabriela Żuromska)

 

One thought on “Legenda

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *