Ocena Sapieżyny

Joanna Sapieżyna Sułkowska to wyjątkowa postać dzisiejszego powiatu czarnkowsko-trzcianeckiego.
Żyła w wyjątkowo trudnym dla Polski czasie, gdyż był to czas zaborów. Właśnie w 1772 roku miasto Wieleń przechodzi pod wpływ władcy pruskiego Fryderyka II.

Nasza bohaterka uważała, jak wiele innych kobiet w tamtym czasie, że należy korzystać z życia i czerpać z niego garściami: podróżowała, pisała pamiętnik, gospodarowała na włościach, romansowała, czyli była kobietą z krwi
i kości. Stwierdzamy, że jej obraz wpisuje się w modę współczesnej dziewczyny.

Joanna prowadziła pamiętnik,  gdzie szczegółowo zapisywała swoje rozważania i opisywała wydarzenia. W pamiętniku zapisała najciekawsze, jedyne w swoim rodzaju wydarzenia z życia, na przykład incydent z Aleją Kasztanową, postawę życiową niemieckich przybyszów, którzy przebywali w Wieleniu. Joanna Sapieżyna Sułkowska to nie tylko pisarka,
ale także patronka okolicznych mieszkańców wiosek,  które przylegały do Wielenia (np. Folsztyn). Dzięki niej mieszkańcy mogli zatrudniać własnych muzyków,  co rozwścieczyło miejscowych duchownych, którzy procesowali się, ale bez skutku. Księżna też dbała o kontakt z mieszkańcami tych wsi. Daje się zauważyć, że nie obce jej były problemy najuboższych.

Zachowany wizerunek księżnej doskonale wpisuje się w ideał malarstwa tamtego okresu. Jak wiemy, epoka baroku lubiła przepych i bogactwo. Odchodzono już od formy,  gdzie ukazywano kobietę jako osobę oddaną Bogu. Zaczął dominować prąd, w którym  pokazywano kobiety jako te, które miały spełniać męskie fantazje oraz dawać im uciechę. Zazwyczaj malarze niezależnie od kraju pochodzenia pokazywali kobiety o tak zwanych Rubensowych kształtach, czyli nie były to kobiety smukłe i wychudzone,  tylko miały piękny duży biust, alabastrową twarz (perłową lub lekko białą), pięknie uczesane włosy,  a na sobie miały bardzo kosztowne i gustowne suknie. Wizerunek księżnej w pełni odpowiada wzorcowi epoki.

Podsumowując Joanna Sapieżyna Sułkowska wpisuje się w kanon kobiety baroku. Podróżowała po krajach europejskich, dbała i chroniła swój majątek, interesowała się ludźmi, którzy ją otaczali i najważniejsze – otwarcie pokazywała, że jest przeciwna władzy pruskiej pokazując jej,  że jest Polką i naszą lokalną patriotką oraz autorką dziennika, dzięki któremu możemy poznać część jej historii i wydarzenia z tamtej epoki. Epoki, w której żyła, czyli BAROKU.

Od nas Joanna Sapieha dostaje za swoją osobowość, czyny i zasługi piątkę z plusem!

 

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *